سیاست های اقتصادی کنونی سرمایه داری را به سوی انهدام می برد: اقدامات مؤثر برای نجات آن

ترجمه شده توسط گوگل به فارسی (کاملاً عالی نیست)

توسط محمد شعف Mohamad Shaaf

Translated by Google to Farsi (not perfectly)

* منتشر شده در: Counterpunch.org

اول. تکامل رکود اقتصادی کنونی و پاسخ سیاست های ناکارآمد

پیش از آنکه توسط همه گیری Covid-19 تحریک شود ، بسیاری از اقتصاددانان 1 2 (یوتیوب) پیش بینی کرده بودند که رکود اقتصادی کنونی پیش بینی شود . انتظار می رود پاسخ سیاست خزانه داری ترامپ از این بحران منجر به پیامدهای شدیدتر از رکود بزرگ سال 1929 در مقیاس و ابعاد شود . علت اساسی این بحران ناشی از روند جمع شدن بیش از حد ، یعنی سرمایه اضافی و متمرکز است که به دلیل عدم تقاضای کل کافی که یک ویژگی بارز اقتصاد سرمایه داری است ، نمی توان سرمایه گذاری سودآوری پیدا کرد.

پیشرفت ادغام و تملک ، روند طبیعی اقتصادهای سرمایه داری و حرکت سرمایه اضافی از بخش تولیدی به سمت سرمایه های مالی غیرمولد منجر به افزایش قیمت سهام و اوراق قرضه ، کاهش نرخ بهره و افزایش تقاضا برای مسکن با افزایش نتیجه شده است. در قیمت مسکن؛ این افزایش باعث گسترش بیشتر سرمایه با افزایش بیشتر و تمرکز بیشتر می شود و قدرت سیاسی سرمایه را تشدید می کند .

پس از آن ، برای کاهش شدت بحران ، دولت برای سال 2020 یک محرک 6 تریلیون دلاری را یارانه داد و فدرال رزرو با ایجاد تریلیون دلار اضافی از بدهی، دخالت در بازارهای "آزاد" را آغاز کرد : ریختن پول به انواع دارایی های مالی ، از جمله سهام شرکتها و اوراق قرضه ، حتی اوراق قرضه شهری و ناخواسته و وثیقه بسیاری از شرکتهای بزرگ مالی و غیرمجاز ، و در نتیجه تحریف قیمت دارایی ، دخالت و از بین بردن مکانیسم قیمت بازار ، امکان تقلب آشکار ، عدم تعادل اقتصاد بیشتر با ایجاد مازاد حتی بیشتر سرمایه و سرمایه متمرکز بالاتر از جمله رسانه ها و بانک ها. سیاست های مشابه در مقیاس بزرگتر هنوز هم به تعویق انداختن و ترکیبی ناکارآمد خواهند بود تا اینکه به سقوط بزرگتری منجر شود. آنها تجلی نمایندگی دولت ایالات متحده از سرمایه شرکتها است ، بنابراین فاشیسم آشکار است .

علاوه بر این ، این سیاستها به قدرت کمی سیاسی حتی بزرگتر نیز منجر می شوند ، با افزایش پول و منابع بیشتر تعداد و اندازه موسساتی مانند اتاق های فکر ، و لابی ها را افزایش می دهند و به طور کیفی با تصمیماتی مانند Citizens United . وجود خواهد داشت افزایش دامنه ترفندهای سیاسی ، فساد ، تقسیم بندی غیرعادلانه ، ارعاب ، باج خواهی مانند جفری اپستین مورد، بیشتر تقویت دولت عمیق ، به عنوان مجری ( 1 ، 2 ، 3 ، 4 ).

دوم. راه حل سیاست به سمت بهبودی مناسب ، بازیابی و شکوفایی

یک واکنش مؤثر در سیاستگذاری در مورد رکود اقتصادی جهان کنونی برای کاهش سرعت تصادف است. بهبودی سریع مستلزم تعدیل ساختار اقتصاد به سمت یک گردش پایدار و سریع سرمایه در گردش با از بین بردن موانع ، و كالیبراسیون و هماهنگی بخش های مختلف بخش مالی است. برای نجات سرمایه داری ، سیاست های زیر باید در اسرع وقت اعمال شود ، و مواردی که اخیراً در کنگره به تصویب رسیده اند باید معکوس شوند.

1. ملی شدن بانکهای ناکام و مؤسسات مالی

یکی از محوطه های سرمایه داری یک "بازار آزاد" است که برندگان را پاداش می دهد و بازنده هایی را که باید برای بانک ها ، صندوق های پرچین و سایر شرکت ها اعمال شود ، مجازات می کند. كسانی كه ریسك می كنند كه منجر به ورشكستگی شود ، نباید تریلیون دلار پاداش دریافت كنند. اگرچه پیشنهاد نمی شود که همه بانک ها ملی شوند ، افرادی که خطرات آنها منجر به عدم موفقیت می شود ، ملی شوند ، وثیقه نخرید. در مقایسه با وثیقه ، خرید و فروش دارایی های ناکام بانکی برای مالیات دهندگان بسیار کم هزینه است ، و مانع از اجرای بانکی می شود که منجر به رکود و بیکاری بیشتر می شود.

بانکهای ملی ، یعنی متعلق به عمومی ، بانک هایی مانند Bank of Dakota North ، که در تصادفات سال 2008 وثیقه ای به آنها داده نشده است و در سال 2020 برای کمک هزینه ذکر نشده اند ، ایمن تر ، مصون از اجرای بانکی ، محتاطانه تر و پروژه های مالی برای جامعه سودمند هستند. به جای سود این بانک ها حدس و گمان هایی را که منجر به سقوط در آینده می شود ، کاهش می دهد ، در نتیجه رشد اقتصادی بالاتر ، بیکاری کمتر ، نابرابری ثروت و درآمد کمتر و بازی " بسیار بزرگ برای ناکامی " پایان می یابد . مهمتر از همه ، بانکهای ملی برای تأمین مالی تعاونی های جدید کارگران از مشاغل شکست خورده خریداری شده توسط کارکنان ، جلوگیری از تعطیلی و از دست رفتن شغل ، فوراً مورد نیاز هستند .

2. اجتماعی کردن نیازهای اساسی مردم و متوقف کردن تجاوزها

از آنجایی که کارگران در تولید و سود مشارکت دارند ، آنها متناسب با رشد بهره‌وری خود که برای دهه‌ها اتفاق نیفتاده است ، سزاوار برخورداری از مهربانی و ملایمت‌تری هستند. اجتماعی سازی نیازهای اساسی شامل مراقبت های بهداشتی رایگان ، آموزش و حقوق و دستمزد زندگی برای کاهش اضطراب اجتماعی و در نتیجه کیفیت بهتر نیروی کار است. این اقدامات را می توان با متوقف کردن تحریکات ، آغاز صلح جهانی ، کاهش هزینه های نظامی و زباله ، متوقف کردن جنگ های برهنه امپریالیستی ، تبدیل پایگاه های نظامی به خارج از کشور به کارخانه ها و مؤسسات آموزشی قبل از اینکه خیلی دیر شود ، تأمین کرد.

همانطور که رئیس جمهور کندی در نظر داشت ، خطر جنگ هسته ای کاهش می یابد و صلح جهانی آغاز می شود. به جای بمباران ، حمله و اشغال سایر کشورها ، ایالات متحده می تواند با شروع پروژه های مشترک با سایر کشورها ، از جمله ساخت بنادر ، جاده ها ، زیرساخت ها با عدالت بیشتری کاری را انجام دهد. کمک به ملل در حال ظهور و همچنین سودآوری.

3. سیاست مالی: مالیات مازاد و سرمایه سودا و هزینه های هدفمند

سرمایه داری مترقی زمان خود را پشت سر گذاشته و به زیاده خواهی های بزرگ ، سرمایه های فاضل و سوداگرانه تکامل یافته است که در بسیاری از مناطق ثابت شده است که انحصار ، سرطانی و مخرب است: خصوصی سازی جنگ و دارایی های عمومی مانند زندان ها ، و در نتیجه افراد بیشتری به زندان فرستاده می شوند ، و تولید کالاهای غیرضروری و ناسالم مانند داروهای مضر . برخی از نتایج سرمایه داری فعلی شامل رشوه ، دزدی ، ارعاب ، ( 1 ، 2 ، 3 ) ، باج خواهی (1 2 3 ) زندان ، مهاجرت و شکنجه است. از کسانی که در برابر آن فعالیت ها مقاومت می کنند و صحبت می کنند. درعوض ، سرمایه اضافی می تواند در پروژه های بد مورد نیاز از جمله زیرساخت ها برای تحریک اقتصاد و رفاه مردم به طور سازنده مورد استفاده قرار گیرد.

مالیات مازاد و سرمایه سوداگرانه اقتصاد را به سمت فعالیت تولیدی سوق می دهد ، با دستمزدهای بالاتر که مطابق با رشد بهره وری کارگران است و به یک سطح بالاتر زندگی می انجامد. علاوه بر این ، افزایش مالیات کارفرمایان را ترغیب می کند که فراتر از سود ، حمایت از نیازهای فوری کارگران خود ، و از بین بردن جنگ دائمی که جان میلیون ها انسان بی گناه را در بر دارد ، حذف کنند. همچنین به یک سیاست مالی قوی نیاز دارد که هدف آن بخشهای پرتحرک اقتصادی کار و یک مهلت قانونی برای پرداخت مالیات بر درآمد است که می تواند اقتصاد را به سمت رشد پایدار سوق دهد.

4- کاهش تمرکز قدرت سیاسی

همانطور که در ابتدا گفته شد ، مگر آنکه برای تعادل اقتصاد تنظیم شود ، سرمایه داری تمایل به رشد نامحدود و نمایی سرمایه ، درآمد و ثروت دارد که پایدار نیست ، با تمرکز قدرت سیاسی دست به دست می شود و از دموکراسی واقعی دور می شود. . سیاست های فعلی: تریلیون دلار دلار به عنوان وثیقه ، خرید دارایی های شرکت ها و محرک باعث گسترش بیشتر سرمایه و کنترل سیاسی به افراد و شرکت های کمتر و کمتر می شود. نابرابری ثروت و درآمد به سمت یک سیستم حتی کمتر دمکراتیک حرکت می کند. اگر هدف حفظ سرمایه داری است ، باید سیاست های جاری معکوس شود تا از شدت آن کاسته شودافسردگی که در حال انجام است ؛ رشد سرمایه باید با ظرفیت جذب از طریق مالیات و / یا جابجایی سرمایه اضافی که در تأمین نیازهای انسان مورد استفاده قرار می گیرد ، متعادل شود: غذا ، سرپناه ، مراقبت های بهداشتی و آموزش که منجر به سلامت جسمی و روحی در دنیای صلح آمیز به سمت یک زندگی مناسب می شود. ارزش زندگی.

محمد شعف ، MBA ، دکترا ، یک استاد برجسته اقتصاد در دانشگاه اوکلاهما مرکزی ، یک پژوهشگر تجربی-تجربی است و با استفاده از هوش مصنوعی ، برنامه نویسی پویا و مدل های اقتصاد سنجی ، در انواع موضوعات اقتصادی در مجلات حرفه ای منتشر کرده است. ایمیل وی: mshaaf@uco.com است